به شما می‌خواهم این را توصیه بکنم شما وقتی می‌خواهید گناه را ترک بکنید این روحیه را نداشته باشید، این دید را نداشته باشید که من ترک گناه می‌کنم هنر انجام می‌دهم. این روحیه را داشتید مساوی است با این‌که موفّق نشوید. من کاری می‌کنم هنر نیست. از این بدتر این است که من حرف خدا را امتثال می‌کنم با یک حالت خاصّی که کأنّه یک حالت منّت‌گذاری بر خدا و امثال این‌ها که من طاعت تو را می‌برم. باید در باب  ترک گناه حالت تعوّض، استعاذه، پناهندگی و فقر داشته باشیم و از خدا بخواهیم. اگر خواستید بفهمید من چه می‌گویم به مضامین دعاها دقّت بکنید. مثلاً در همین دعاهای روزها هست که «وَ تَرْحَمَنِي بِصَدِّي عَنْ مَعَاصِيك‏» یعنی خدایا من از تو می‌خواهم به من رحم بکنی من را از گناهان حفظ بکنی. دست مرا بگیری. دست مرا بگیری که من در جهنّم را به روی خود باز نکنم، ببینید لحن چطور است؟ نمی‌گوید من گناه نمی‌کنم. طاعت تو را می‌برم، مانند من و شما! باید زبان، زبانِ عجز باشد. امام یاد داده است. «فَتَرحَمَنی» خدایا من از تو می‌خواهم به من رحم کنی که من به سوی گناه نروم. این را باید از خدا خواست. آن هم با حالت خاص خواست. یا در دعای روز چهارشنبه «وَ زُهْدِي فِيمَا يُوجِبُ لِي أَلِيمَ عِقَابِك» لحن دعا را دقّت کنید. ائمّه (سلام الله علیهم اجمعین)  که خود این‌طور بودند و به ما یاد دادند لحنی است که باید کسی که می‌خواهد گناه نکند یعنی درهای گناه و جهنّم را به روی خود ببندد این یک مسئله‌ای است که باید با فقر و مسکنت از خدا بخواهد نه این‌که من گناه نمی‌کنم و امثال این‌ها. این موفّق نخواهد بود. 10

برگرفته از درس اخلاق آیت الله شجاعی

منبع: سایت معاونت تهذیب حوزه